Dag 1 – Blauwe Dinsdag, de dag van Elst

De wekker ging onmenselijk vroeg: 3.30 uur. Terwijl de rest van de camping zich nog omdraaide in hun slaapzak, vertrokken wij richting startlocatie De Wedren. In het schemerdonker kwamen we daar ruim op tijd aan en sloten we ons aan bij de massa wandelaars die al stond te popelen om te beginnen aan deze eerste etappe van 40 kilometer.

Precies om 5.00 uur begon het aftellen. Marsleider Henny Sackers gaf een stevige “tien… negen… acht…” tot nul, waarna Radio 5-dj Bert Haandrikman op heroïsche wijze op de startknop drukte. En daar gingen we dan! De polsbandscan verliep vlot, en om 5.08 uur liepen we vol goede moed de duisternis in.

Via een stukje binnenstad – onder luid gejuich van honderden uitbundige studenten – gingen we richting de Waalbrug. Boven ons zoemden tientallen drones van allerlei mediakanalen, klaar om onze eerste zweetdruppels vast te leggen. Ondertussen gaf de brandweerblusboot een indrukwekkende show met drie krachtige waterstralen: nat werden we niet, maar een beetje afkoeling voor de geest was het wel.

We trokken verder via de Generaal Gavinsingel, langs het Waaloversteekmonument in Lent. Even een moment van bezinning: dit monument herdenkt de moedige soldaten van het 504e regiment van de 82e Amerikaanse Luchtlandingsdivisie, die op 20 september 1944 tijdens Operatie Market Garden in kwetsbare canvasbootjes de Waal overstaken, onder vijandelijk vuur. Een indrukwekkende plek, waar het even stil werd in ons hoofd – althans, bij sommigen.

Daarna via de Waaldijk op weg naar Oosterhout, waar we voor het eerst écht het gevoel kregen dat we onderdeel waren van een groot spektakel. Toeschouwers stonden massaal langs de weg, zwaaiend, zingend en soms al om 6.00 uur ’s ochtends met een biertje in de hand. Een feestelijke gekte.

Na Oosterhout ging het richting Valburg, maar eerst – na zo’n 12 kilometer – genoten we van onze eerste rust bij een militair rustpunt. De landmacht had alles perfect voor elkaar. In twintig minuten tankten we water, energie en wat militaire motivatie bij.

En toen: het hoogtepunt van de dag – Elst. Traditiegetrouw gehuld in blauw en overladen met sfeer. Muziek, snoep, fruit, applaus – het leek wel alsof de hele stad op de been was om ons binnen te halen.

Na Elst wandelden we parallel aan de A325 richting Bemmel, waar we tot twee keer toe werden ontvangen. We waanden ons zelfs even in Duitsland, door de vele Duitse militairen en de schlagerklanken die uit de speakers schalden. Alleen de bratwurst ontbrak nog; anders was het helemaal compleet geweest.

Terug in Lent werden we opnieuw warm onthaald. Daar maakten we ons op voor de laatste kilometers. Via de fietstunnel bij het Van der Valk Hotel (geen tijd voor koffie, helaas) gingen we richting de Waalbrug, die we voor de tweede keer vandaag overstaken. De drones waren inmiddels gevlogen, maar de blusboot gaf nog altijd een fonteinenshow waar menig fontein jaloers op zou zijn.

Na een korte doortocht over het feestelijke Faberplein – het bruisende hart van de stad – bereikten we De Wedren, start- én finishplek van deze eerste etappe. Na 39,7 kilometer en net geen acht uur lopen zat dag 1 erop. Voldaan, moe, maar vooral trots: we hebben het geflikt!

Op naar dag 2: de dag van Wijchen. Nieuwe kilometers, nieuwe avonturen – maar eerst: rust, eten, en vanavond op tijd naar bed.