Video Afscheidwedstrijd: Jan Pol

Klik hier voor de foto’s van Helmich Lubberts

Gedicht : Tijmen

Beste Tijmen,
 
Tijmen, een voetballer in geest met hard en nieren.
Er voor gaan, strijd leveren en niet zitten klieren!
Hij begon samen met Mijnheer in het blok.
Zij waren niet te passeren. Het stond als een blok.
Toen kwam trainer Hamstra en die zette Resokario naast Tijmen neer.
Wat een gigantische snelheid had deze jongen.
Alle tegenstanders lieten hier een veer.
Met dit team werden zij kampioen.
Wat een prachtig team, ook wonnen zij de Amstel Cup.
Het kon niet op in Genemuiden, op de platte wagen, hup, hup, hup!!
Hierna kwamen er slechte jaren.
Onderaan de ranglijst, Genemuiden kon niet meer vergaren.
Er kwam een top spits uit het westen, Cornelia en hij scoorde als de besten.
Genemuiden bleef bij de 5 besten van de hoofdklasse C.
Wij als Groen-Wit supporters gingen met de Topklasse mee.
In dit jaar kreeg Tijmen een kruisband blessure op het middenveld.
Dat was niet mals, hij zat flink in de knel. Dokters, therapeuten, psychiaters iedereen wist wat er
moest gebeuren.
Maar Tijmen wist het zelf wel, Paracetemol en op de renners fiets van Urk naar Genemuiden.
Dan laat ik in de Topklasse vast wel weer de Genemuider klok luiden.
Met de kruisband ging het niet. Jij moest trainer Karrenbelt zeggen: “Ik ga maar fluiten”
Tijmen, wat een gigantische inzet en uitstraling heb je altijd getoond. Werken, voetballen en de
ziekte van Josita destijds, was wel een moelijk te combineren.
Maar zie je wat er nu om je heen staat. Nu word het dik beloond.
 
Je pa en ma en de rest van de familie Brouwer